Willy Thomas startte als speler bij HTP van Jan Decorte (1981) en richtte in 1984 Dito'Dito op, samen met Guy Dermul en Mieke Verdin. Naast spelen en maken schreef hij ettelijke toneelstukken waarvan B=A bekroond werd met de Signaalprijs in 1990, in een regie van Guy Cassiers. In 1994 werd B=A nogmaals bekroond met dezelfde prijs; maar dan in een enscenering van Dito'Dito. Naast sporadische samenwerkingen met Josse De Pauw, Guy Cassiers, Bart Meuleman e.a. was er vooral een intense band met tg Stan en het Franstalige gezelschap Transquinquenal waarmee verscheidene producties werden gecreëerd. Sinds het begin van de jaren negentig werd het werk van Dito'Dito steeds meer verbonden met de stedelijke realiteit. De productie STOEMP in co-regie met Guy Dermul was daarbij de brug tussen KVS en Dito'Dito. In de KVS speelde hij een belangrijke rol in de 'Dea Loher' cyclus met Alize Zandwijk van het Ro-Theater, de samenwerking met Olympique Dramatique (Titus Andronicus, Augustus - selectie theaterfestival 2015), Bart Meuleman (Kafka, Hedda Gabler), Ruud Gielens, Raven Ruël (Tsjechov), Wim Vandekeybus (Decorte), Benjamin Verdonck (313 misschien wisten zij alles en Global Anatomy), Thomas Bellinck (Aperçu de l’ìnconu), Josse de Pauw (Reveu Ravage - selectie theaterfestival 2015). Opnieuw met Guy Dermul maakt hij het taalgemengde Pain perdu/Gewonnen brood met laatstejaarstudenten uit verscheidene theaterscholen uit het gehele land en met teksten van Pol Hoste. Tijdens het seizoen 2012-2013 was hij de coördinator van het omvangrijke stadsgebeuren Tok Toc Knock waarin werd samengewerkt met tal van Kunstenaars (Jozef Wouters, Ruud Gielens, An van de Vyvere, Romain David, Simon Allemeersch, Annelies van Hullebusch, Didier Deneck, Mohamed Oauchen, Gökhan Girginol, Einat Tuchman en Thomas Bellinck met Domo De Europa Historio en Ekzilo (selectie theaterfestival 2015, ‘thuis in de stad-prijs’ 2013).

Sinds april 2016 is Willy Thomas als artistiek leider verbonden aan ARSENAAL/LAZARUS. Begin 2017 maakte hij samen met Benjamin Verdonck de voorstelling ‘Wat ik graag zou zijn als ik niet was wat ik ben’, een coproductie met Toneelhuis naar het werk van César Bruto.